In mijn werk is het mijn intentie jouw authenticiteit in beeld te brengen.

Mijn fascinatie voor beelden is begonnen op de kunstacademie waar ik ook voor het eerst met fotografie in aanraking kwam. Na de academie ben ik veel gaan reizen en heb ik een opleiding gevolgd als lichaamsgericht therapeut. Ik heb 20 jaar mensen begeleid met niet aangeboren hersenletsel. Hierin heb ik mij ontwikkeld in het onderzoek naar de mens achter de uiterlijke verschijningsvorm.
Ik maak geen mooie plaatjes. Ik wil weten wie de ander is in de meest naakte vorm, zodat het gemaakte beeld ook als helend of  bevrijdend kan worden ervaren. Ik ben er op uit de ander in de meest unieke verschijningsvorm vast te leggen en beelden te maken die raken.
Zichtbaar maken wie je bent, niet wat je vindt. In mijn werk kijk ik altijd wat iemand wil laten zien. Hierin respecteer ik wat de ander nog niet durft of kan tonen en ben ik daarnaast inspirerend en uitdagend in het contact. Een zelfbeeld is niets meer dan de schil van een ui. Samen maken we beelden waarbij we de lagen van het ik afpellen tot uiteindelijk de kern zichtbaar wordt. Door foto’s te maken, samen te kijken, vervolgens zaken weg te laten of daarna juist te overdrijven, wordt duidelijk welke kant het op gaat. Dit kan de plek van waaruit je naar jezelf kijkt veranderen en uiteindelijk nieuwe persoonlijke aspecten onthullen.

Als beeldenaar hou ik me bezig met het tot uitdrukking brengen van alles wat tot expressie wil komen door de ander. Wat je op mijn foto’s ziet is de interactie tussen mij en de mens op de foto. Ik fotografeer bij voorkeur niet slechts de buitenkant, maar de mens erachter door in het moment de relatie aan te gaan en de ander te verleiden zichtbaar te worden. Ik blijf uit het oordeel omdat er geen goed of fout en  mooi of lelijk aan de orde is. Door buiten het oordeel te blijven, creëer ik voor de ander alleen maar de ruimte om te zijn met wat er is.  Ruwe, ongepolijste al dan niet schaduwkanten, mogen tot uitdrukking komen en zo wordt het een ontdekking proces. Kijken naar kanten van jezelf die je niet eerder zo hebt ervaren/gezien. Met licht en donker geef ik er een visuele draai aan en ga ik uiteindelijk  in overleg met de ander hoe het eindresultaat zo scherp als mogelijk te verbeelden. 

Sinds ik dit pad ben ingeslagen en mij regelmatig heb afgevraagd wat nu zo fascinerend is aan het fotograferen van mensen, heb ik ontdekt dat kijken naar een beeld van jezelf, uiteindelijk loslaten mogelijk maakt. Het in scherven vallen van een oud zelfbeeld kan enorm bevrijdend zijn en het maken van beelden waarin je hebt gekozen wie je wilt zijn, kan zo een krachtige ervaring worden.